‘Ik vind het soms nog moeilijk’

Jong volwassene

Je staat op eigen benen. Je hebt je eigen leven. Je denkt al heel veel te weten maar moet het leven nog beter leren kennen. Je wilt ontdekken wat er voor jou werkelijk toe doet, leert nuances kennen.

Vriendschappen groeien soms uit tot een relatie, waarin je de ander maar vooral ook jezelf leert kennen.

Soms ontbreekt structuur of schieten gedachten alle kanten op. Dat is niet gemakkelijk en doet soms pijn.

“Waarom doet ze me zoveel verdriet ?” zegt ze. Ze weet het niet, begrijpt het niet. Ze hebben toch zo’n hechte band. “Hadden, kan je beter zeggen. Er is niet veel meer van over. Het lijkt of ze me op alle manieren wil kwetsen”.

Dan denkt ze terug aan haar eigen jeugd, aan het verdriet van háár moeder toen ze vertelde dat ze aan de andere kant van het land ging wonen. Ze vond het naar haar moeder zo verdrietig te zien, en tegelijk voelde ze een soort voldoening, ruimte, vrijheid. Een gevoel van ‘eindelijk’ en ‘niet meer’. Een gevoel van ‘ademhalen’.

Als het met haar dochter goed gaat, gaat het met haarzelf ook goed en voor de dochter is het aanvankelijk ook heel fijn, een zorgzame moeder. Gaandeweg gaat het voor de dochter meer voelen als een taak, alleen als mijn moeder voor me kan zorgen gaat het goed met haar. Zonder dat ze er erg in heeft gaat ze zo zorgen voor haar moeder.

Als kind voelde ze dat het fijn was om haar moeder gelukkig te maken, maar nu komt ze ook in de knoop met zichzelf. ‘Wie ben ik? Mag ik voor mezelf kiezen? Of maak ik mijn moeder dan ongelukkig? Wat doe ik met mijn eigen wensen en verlangens als die niet (meer) samenlopen met die van mama? Als ik mijn eigen weg ga, overleeft mama dat wel?’. Het zijn vragen die op een diep bestaansniveau spelen.

Als de dochter zelf moeder wordt, mag haar kind dan zichzelf zijn? Of moet het de leegte van haar eigen behoeften vervullen.

Intimiteit ∞ Isolement

Jong volwassene 18-35 jaar;

Het kind wordt meer en meer volwassen gaat nu zelf de wereld in. Hij geeft zijn eigen leven steeds meer vorm. Het ontwikkelen van intieme, liefdevolle en duurzame relaties is in deze levensfase een belangrijk thema. Het kind gaat diepe vriendschappen aan, stoot soms zijn neus en leert zich herpakken. Leren balanceren tussen afstand en nabijheid. Leren over jezelf. Wat vind ik fijn? Wat past bij mij? En hoe doe ik het als het niet meer fijn is? Als jong volwassene leert het kind zijn mening nuanceren, hij onderzoekt en schaaft bij. En nog steeds vindt hij het fijn om regelmatig bij jou als ouder terug te komen, voor steun en ruggespraak.

Taak ouder:

beschikbaar zijn als nodig, vertrouwen geven
plezier hebben in de zelfstandigheid van het kind

Zomaar wat vragen

Wat deelde je zelf vroeger met je ouders?
Wat vond je fijn in de benadering van jouw ouders naar jou toe?
Wat neem je daarvan mee naar de benadering van je eigen kind?
Hoe weet je kind dat je werkelijk vertrouwen in hem hebt?

Ontdek: Vertrouw op je lichaam

Baby’s vertrouwen volledig op hun lichaam. Kun en doe je dat als (jong) volwassene nog steeds? Langzamerhand heeft de ratio, ons denken, het voelen overgenomen. Terwijl ons voelen vaak veel meer en betrouwbare informatie geeft.

Stel jezelf een vraag die je met ‘ja’ of ‘nee’ kunt beantwoorden.
Schrijf op een briefje ‘ja’ en op een briefje ‘nee’.
Leg beide briefjes op de grond op enige afstand van elkaar.
Stel de vraag in gedachte of hardop.
Ga nu bij ‘ja’ staan. Hoe voelt het op die plek?
Ga nu bij ‘nee’ staan. Hoe voelt het op deze plek?
Welk antwoord heb je van je lichaam gekregen?